امروز توفیق رفیق راهم شد و خداوند متعال محبت فرمود ، بعد از مدتی خدمت یکی از اساتید معظم اخلاق رسیدم ، عزیزی که از سادات ذَوِی العز و الاحترام و صاحب نفس قدسی است و یکی دو سال است با بیماری روزگار سپری می نماید، در زمان عیادت ، ایشان موارد متعددی را از اخلاق شخصیه و آداب رفتاری بیان فرمودند و سپس مسائلی را متذکر شدند که شرح آن مناسب این مختصر نیست و انشاء ا... در فرصت های دیگر جمع بندی و عرض خواهد شد اما مهمترین نکته ای که فرمودند تذکر این آیه قرآن کریم بود « وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى» ، و هر كس از ياد من دل بگرداند در حقيقت زندگى تنگ [و سختى] خواهد داشت و روز رستاخيز او را نابينا محشور مى‏كنيم» ۱
ایشان ادامه دادند : « انسان وقتی خدا را فراموش کرد ،هر سختی در زندگی به او روی خواهد آورد» و همه ی گناهان و لغزش ها از نسیان خداوند سرچشمه خواهد گرفت.انسان همین که از «توجه» فارغ شد به گرداب بلا خواهد افتاد و در حقیقت فراموش کردن خداوند اول بدبختی بشر است. سپس نصایح خود را با این کریمه شریفه تکمیل فرمودند : « وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ أُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ، چون كسانى مباشيد كه خدا را فراموش كردند و او [نيز] آنان را دچار خود فراموشى كرد آنان همان نافرمانانند».۲
کلام ارزشمند این عزیز مرا یاد حرف ها و نصایح مرحومه مادربزرگم انداخت و شعری که بارها و بارها می فرمودند و هنوز که هنوز است آوای زیبای کلام آن مرحومه علویه در جانم طنین انداز است که:
                « با خدا باش و پادشاهی کن... بی خدا باش و آنچه خواهی کن».
آری امروز روزی بود که برای چندمین بار در طول عمرم فهمیدم که انسان همیشه و گاه و بیگاه به واعظی خردمند نیاز دارد ، هر چند موعظه بعضا برای نفس بد اندیش بشر بنا به حدیث شریف نبوی که فرمودند «اَعْدي عَدُوِّكَ نَفْسُكَ الَّتي بَينَ جَنْبَيْكَ»۳ بزرگ و غیر قابل قبول جلوه می کند ، اما برای حیات معنوی و حتی مادی هر انسانی امری ضروری و حیاتی است  همان گونه که حتی پیامبر اکرم خود را بدان نیازمند می دیدند و بارها و بارها به ابوذر می‌فرمود: «عظنی یا اباذر! ای ابوذر مرا موعظه كن؛ زیرا موعظه به معنای یادآوری است»
و نیز از امام صادق(ع) نیز روایت شده : « من لم یكن له واعظ من قبله و زاجر من نفسه و لكم یكن له قرین مرشد استمكن عدوه من عنقه؛ كسی كه از قلب خویش واعظی و از نفس خویش بازدارنده ای نداشته باشد و همچنین دركنار خود ارشادكننده و راهنمایی نداشته باشد، دشمن خود را بر خویش مسلط ساخته است». ۴
پایدار باشید.یا حق.

پی نوشت:
۱) سوره مبارکه طه آیه ۱۲۴.
۲) سوره مبارکه حشر ، آیه ۱۹.
۳) « بزرگترین دشمن تو نفس توست که در میان دو پهلوی تو جای گرفته است» ، بحار الانوار، كتاب الايمان و الكفر، باب مراتب النفس عدم الاعتماد عليها، حديث ۱.
۴) من لایحضره الفقیه، ج۴، ص۴۰۲.